فروش اینترنتی بازی زیبای Total War Rome II Hannibal at the Gates

معرفی بازی Total War Rome II Hannibal at the Gates PC

گابر در مورد موضوع ناخوشایند جنگ‌های پونیک - که در واقع نقل قولی از جوونال است - می‌گوید که یک کلاسیک‌گرا باشد. اما پرداختن به زمان، که همه چیز را می‌بلعد و نابود می‌کند، خطر افسرده کردن ما را دارد، و چه راهی بهتر از یک نبرد خوب، به سبک قرن سوم پیش از میلاد برای مبارزه با ملال؟

 Creative Assembly بار دیگر این را با دومین مینی‌کمپین DLC برای Total War: Rome II که بسیار مورد بحث قرار گرفته است، ارائه می‌دهد. هانیبال در دروازه‌ها وحشتناک‌ترین لحظه روم جمهوری‌خواه، درگیری لژیون‌ها با یکی از بزرگترین مغزهای تاریخ نظامی، درگیری‌ای که می‌توانست به راحتی با سقوط شهر و آینده‌ای کاملاً متفاوت برای غرب به پایان برسد، را به صفحه نمایش ما می‌آورد.

فیل‌ها نمادین هستند، اما اهمیت تاریخی آنها، در واقع، محدود است.

و باید گفت که در عین حفظ سبک سینمایی و تا حدودی پر سر و صدای روم II، اما همچنین اهمیت خاصی به تعامل پیچیده اتحادهای آن دوره می‌دهد. این نقشه، مدیترانه غربی، از پرتغال تا لیبی را نشان می‌دهد و متمرکزتر و دقیق‌تر از عنوان اصلی است. غنای استان‌ها، ایتالیا را بین قلمروهای رومی و متحدان ایتالیایی، و همچنین ایبریایی که توسط قبایلی که توسط رهبر پونیک دستکاری یا فتح می‌شوند، تقسیم شده است، نشان می‌دهد. 

نقشه‌برداری جدید، برخی از اشتباهات مبتذل‌تر کمپین اصلی، مانند رفتار ناامیدکننده با سیسیل و سیراکوز - که اکنون نیز یک جناح قابل بازی است - را جبران می‌کند و به طور کلی تجربه منسجم‌تری را در مقیاس درگیری ارائه می‌دهد. شاید گسترش دامنه جغرافیایی به مقدونیه فیلیپ پنجم جالب می‌بود، اما با این وجود، چیزی برای شکایت وجود ندارد. 

همانطور که در سزار در گال اشاره کردم، روم دوم برای سناریوهای محدود مناسب است، که از مدیریت خرد و یکنواختی کمپین‌های بزرگ، به ویژه در مراحل بعدی، رنج نمی‌برند. با دوازده نوبت در سال، زمان زیادی برای دیدن پیشرفت ژنرال‌های شما وجود دارد و چهره‌هایی مانند هانیبال و اسکیپیو، با مجموعه‌ای از توانایی‌های ویژه خود، منابع حیاتی در چنین درگیری پرتنشی را نشان می‌دهند. هوش مصنوعی در مدیریت برخی محاصره‌ها ناتوان است.

تریلر بازی Total War Rome II Hannibal at the Gates

نحوه سازگاری درخت فناوری با پیشرفت دیپلماتیک هر جناح به ویژه جالب است. به عنوان مثال، یک تحقیق می‌تواند به روابط با ایتالیایی‌ها امتیاز بدهد، دیگری روابط با قبایل ایبری را بهبود بخشد و غیره. از نظر تاریخی، استراتژی هانیبال با هدف قطع روابط بین روم و متحدانش بود تا دستیابی به پیروزی در میدان نبرد.

 از قضا، او در مورد دوم بسیار موفق بود، اما این شکست استراتژیک جزئی برای کارتاژ به قیمت جنگ تمام شد. بیایید صادق باشیم: محدودیت‌های هوش مصنوعی دیپلماتیک اجازه شبیه‌سازی دقیق چنین موقعیت پیچیده‌ای را نمی‌دهد، چه برسد به اینکه نقش سناهای کارتاژ و روم را منعکس کند. 

در نهایت، همیشه می‌توان سه ارتش را بسیج کرد، در ایتالیا یا آفریقا پیاده شد و مانند یک قلدر محله، مسئله را حل و فصل کرد، به خصوص که ناوگان‌های دفاعی تمایل دارند با خوشحالی و بی‌هدف از یک طرف مدیترانه به طرف دیگر حرکت کنند. با این وجود، لحظات جالبی وجود دارد، مانند زمانی که شما موفق می‌شوید سامنیت‌ها را علیه روم بشورانید یا حمایت نومیدیایی‌ها را به دست آورید. برای گروگناردهایی که چیزی کمی خام‌تر و خالص‌تر می‌خواهند، توصیه می‌کنم هانیبال: روم و کارتاژ را بررسی کنید.

جنگیدن در نزدیکی مجسمه زئوس همیشه یک تجربه جالب است.

حالا که داریم درباره هوش مصنوعی صحبت می‌کنیم، اجازه دهید یک نکته فرعی هم بگویم: روم ۲ اکنون در پچ ۱۰ است و با در نظر گرفتن همه جوانب، از نظر هوش مصنوعی در برابر دشمنان، مسلماً کمی بهتر از سایر عناوین این سری است. تقریباً از هر نظر، به جز یک مورد: محاصره‌ها.

 پیکربندی‌هایی از دیوار و نقشه شهر وجود دارد که هوش مصنوعی به سادگی نمی‌تواند از عهده آنها برآید: نمی‌داند برج‌های محاصره را کجا قرار دهد، در مقابل دروازه‌ها تجمع می‌کند و عموماً به نوعی خود را به دردسر می‌اندازد. وقتی صحبت از دفاع می‌شود، این هم مناسب است، اما محاصره‌ها قطعاً باید در پچ‌های آینده مورد بررسی مجدد و اصلاح قرار گیرند.

جغرافیای متصرفات کارتاژی‌ها نیاز به بررسی دقیق استراتژیک دارد. البته چند واحد جدید، این بسته را تکمیل می‌کنند: نیروهای نسبتاً متعارف، جدا از سربازان چریکی لوزیتانیایی، که برای تاکتیک‌های نینجا مناسب هستند. تمایز بین ارتش‌های پونیک، مملو از فیل‌ها و مزدوران، لژیون‌های منظم رومی و ارتش‌های سبک و گریزان ایبری هنوز هم لذت‌بخش است.

 با این حال، اگر شخصیت‌های کمی عجیب‌تر را در میدان‌های نبرد خود ترجیح می‌دهید، توصیه می‌کنم بسته الحاقی Beasts of War را امتحان کنید که به واحدهای روم II با توجیه تاریخی بسیار مبهم - منجنیق‌های پرتاب کندوی زنبور عسل - و سایر واحدهای کمتر تخیلی، مانند شتربانان کاتافراکت، اضافه می‌کند. دو نبرد تاریخی جدید نیز ظاهر می‌شوند: زاما و کانای.

 اکنون، آنها خیلی خوب بازتولید نشده‌اند، به طوری که تاکتیک‌های اصلی هانیبال و اسکیپیو کار نمی‌کنند، اما همچنان چالش‌های نسبتاً دشواری را نشان می‌دهند که همیشه چیز خوبی است. در مورد کمپین اصلی، سیراکوزان‌ها و لوسیتانیایی‌های مذکور به جناح‌های قابل بازی اضافه شده‌اند، همچنین آرِوِکی‌ها، یکی دیگر از قبایل سلتیبری.

 در عین حال، CA از طریق یک پچ رایگان، فصل‌ها را به کمپین اصلی اضافه کرده است - البته بدون تغییر مقیاس زمانی یک نوبت در سال، که به نظر من مفید می‌بود. و، فقط برای بدتر شدن اوضاع، نمایش گرافیکی برخی از شگفتی‌های میدان نبرد نیز اضافه شده است.

روش کار

من هانیبال در دروازه‌ها را با استفاده از استیم بازی کردم، یک کمپین کارتاژی را به پایان رساندم و تمام جناح‌های دیگر، به ویژه روم را آزمایش کردم. از نظر عملکرد، هیچ تغییر قابل توجهی با آخرین پچ متوجه نشدم.

مزایا

• لحظه تاریخی حماسی
• نقشه خوش‌ساخت

معایب

• واحدهای جدید نسبتاً بی‌روح
• بدون هوش مصنوعی محاصره

جمع بندی

به نظر من، محیط تاریخی هانیبال در دروازه‌ها بسیار سرگرم‌کننده‌تر از محیط انتخاب شده برای سزار در گال است. در حالی که اولی درباره مبارزات مهم، اما نامتقارن و تا حدودی یکنواخت قیصری بود، در اینجا از ما خواسته شده است تا درگیری بین دو غول دوران باستان را که هر کدام متحدان و مزدوران خود، تفکر استراتژیک خود و شخصیت فوراً قابل تشخیص خود را دارند، دوباره زنده کنیم. 

حماسه در آنجاست، جذابیت هانیبال، مردی که قسم خورد نفرت ابدی علیه روم است، غیرقابل انکار است و در کل، CA کار خوبی در انتقال فضای درگیری انجام داده است. از دیدگاه صرفاً مالی، پانزده یورو شاید برای محتوای ارائه شده توسط این DLC کمی زیاد باشد، به خصوص از دیدگاه کسانی که خواستار تغییرات اساسی در ساختار Total War Rome II هستند. اما اگر عنوان اصلی را دوست دارید یا یک جایگزین چند نفره خوب می‌خواهید، این بسته الحاقی برای سرمایه‌گذاری است.